mánudagur, 31. mars 2014

Blessuð kýrin, blekkingarprjón



Nú er komið að lokaverkefninu í blekkingarprjóninu og ekki seinna vænna þar sem nú er komið að mánaðarlokum og blekkingarþemanu þar með að ljúka. Myndin sem nú er prjónuð er heldur flóknari en rendurnar sem áður hafa birst hér á blogginu. Ég bjó til munstur sem getur verið skemmtilegt í eitt og annað. Hægt er að prjóna púðaborð eða borðtusku eða setja myndina hreinlega sem skraut framan á peysu.


Myndir sem prjónaðar eru með blekkingarprjóni eru ekki sjáanlegar nema frá ákveðnu sjónarhorni. Þegar  horft er beint framan á prjónið sjást bara rendur en þegar sjónarhorninu er breytt kemur blekkingin í ljós.

Þegar þú prjónar munstrið er gott að nota prjónamerki þar sem láréttu rauðu strikin eru í munstrinu. Einnig er gott að hafa reglustiku til að setja fyrir ofan línuna sem verið er að prjóna eða eitthvað annað sem hjálpar til við að fylgja munstrinu. 


Ef þú skoðar myndina vel sérðu að það myndar rendur. Hluti af  hverri rönd og oft meginhlutinn myndar garð en stundum er röndin líka slétt. Mundu að hver umferð í munstrinu sýnir eina slíka rönd þ.e, tvær umferðir í sama lit. Fyrri umferðin er alltaf prjónuð slétt í þeim lit sem garðurinn er í en í seinni umferðinni er munstrið á myndinni prjónað.

Ég prjóna eftir munstrinu frá hægri til vinstri, í sömu átt og ég prjóna þar sem ég er vönust því frá öðrum prjónauppskriftum. Við það speglast myndin. Þeir sem ekki vilja speglun í myndina þurfa að lesa  hana frá hinni áttinni þar sem munstrið er prjónað frá röngu. Myndin af kúnni er þó nánast eins báðum megin við miðju svo í þessu tilviki skiptir speglunin alls engu máli.

Munsturteikningin



Svona gerir þú fyrstu umferðirnar

Þegar þú prjónar þetta munstur áttu að prjóna 2 umferðir í einu með hvorum lit, þ.e. einn garð (garður er þó oft með sléttum lykkjum. sbr. umf. 2 og margar fleiri). Hvítur litur í munstrinu táknar að prjónuð er brugðin lykkja en hann táknar ekki nýjan lit.

Allar oddatölur í munstrinu sýna umferðir sem prjónaðar er með ljósari litnum. Þær eru litaðar gráar í munstrinu. Sléttu tölurnar í munstrinu sýna umferðir sem prjónaðar eru með dekkri litnum. Þær hafa ávallt svartan flöt einhvers staðar í munstrinu.

Þegar umferðin er öll einlit eins og umferð 1 er prjónað svona. 1. fyrri umferð garðsins er ávallt slétt prjón sama hvernig munsrið á teikningunni er. Í umferðinni sem prjónuð er til baka er lituð lykkja prjónðu slétt en hvít lykkja prjónuð brugðin.

Þú fitjar upp með ljósa litnum 52 lykkjur og snýrð við.
1. garður..  Með dekkri litnum prjónar þú 1 slétta umferð. 
2. umf.  Snúðu við og prjónaðu 6 brugðnar, 1 slétta, 8 brugðnar, 1 slétta, 17 brugðnar, 1 slétt, 13 brugðnar, 1 slétt, 4  brugðnar. 

Þegar stykkinu er lokið er gaman að skoða hvernig myndin kemur í ljós á bakhliðinni.
 




sunnudagur, 30. mars 2014

Verkfallspeysan

Ég er framhaldsskólakennari og sit því heima í verkfalli þessa dagana. Og svo skrítið sem það er þá var til að byrja með rétt eins og ég hefði farið í verkfall í prjónaskapnum líka því það var svo ótrúlega og óvenjulega lítið sem ég prjónaði í upphafi verkfallsins.

Þegar verkfallið hafði staðið í viku settist ég niður með nokkra Léttlopaafganga sem ég átti og fór að dunda mér við að skoða nokkrara leiðir í uppfiti á tvöföldu prjóni. Þegar ég hafði fundið það fit sem mér fannst hentugast fyrir prjónið hætti ég að rekja upp og ákvað að prufa munstur sem ég átti. Ég dró upp úr körfunni nokkra liti sem mér fannst ágætir saman og byrjaði að prjóna. Auðvitað valdi ég blátt enda er það uppáhaldsliturinn minn. Fyrr en varði var ég komin með svolítið stykki sem mér fannst bara ljómandi fallegt. Á annarri hliðinni var munstrið svart í grunninn en á hinni blágrátt.


Ég sá strax að þetta gæti orðið fallegur kantur á vettlingum eða ágæt ermabyrjun. Þar sem ég átti einar átta dokkur af svörtum Léttlopa hélt ég því áfram og ákvað að prjóna mér peysu í verkfallinu enda ekki líkur á að það yrði mjög stutt. Ég notaði ekki uppskrift heldur mátaði bara ermina við og við og athugaði hvernig hún passaði mér. Það er nefnilega viss áskorun að prjóna algjörlega út í loftið.


Þegar ermarnar voru búnar fitjaði ég upp á bolnum. Þar vildi ég að kanturinn tónaði við ermarnar en vildi þó ekki hafa neitt munstur þar. Ég hafði því uppá brotinn kant og prjónaði saman endana til að fá fallegan frágang.

Peysuna hafði ég vel aðsniðna. Til að auka á áhrif aðsniðsins hafði ég línur upp alla peysuna sem minna á sauma. Þær gera peysuna enn kvenlegri og virka líka grennandi, sem er auðvitað bara kostur fyrir mig.


Þegar ég var komin upp að axlastykkinu vissi ég svo sem ekki hvernig ég ætlaði að hafa það. Ég var reyndar ákveðin á að hafa munsturbekkinn sem ég hafði prjónað neðan á ermunum en þar með var það upp talið. Á endanum ákvað ég að leyfa honum bara að njóta sín og vera ekki að troða neinu öðru með honum. Hann er líka fallegur einn og sér og litirnir njóta sín mjög vel þegar engu er bætt við. Svo var ég líka með mikið af styttum umferðum í axlastykkinu til að hækka peysuna upp að aftan og fá hálsmálið neðar að framan og því kannski ekki hentugt að hafa allt of mikið munstur.



Ríkjandi og víkjandi litir ráða auðvitað útkomunni á munstrinu þar sem lykkjur verða misstórar eftir því hvort þær eru prjónaðar með ríkjandi eða víkjandi lit. Einnig gera ríkjandi og víkjandi litir rönguna fallega ef skipulagi er haldið. Ég passa mig því alltaf að litirnir ruglist ekki.



Uppáhalds hluti peysuprjóns hjá mér er frágangurinn því þar kemur endanleg útkoma í ljós. Í þeim hluta reyni ég að vanda ég mig og ana ekki áfram. Ég ákvað að að hafa snúrukanta á peysunni minni. Bæði var það vegna þess að mér finnst hálsmál með slíkum kanti mjög falleg en einnig vegna þess að með því að prjóna slíkan kant framan á peysunni myndi ég fela saumana inni í kantinum.


  

Að endingu er ég að hugsa um að setja krækjur á peysuna að innanveðu. Finnist mér það ekki koma vel út get ég alltaf sett í hana rennilás. 

Svo krossa ég fingur og vona að verkfall fari nú senn að leysast. En ef ekki er bara að skella sér í næstu peysu.

Gaman væri að  fá að vita hvað þér finnst um peysuna svo endilega skildu eftir ummæli.

þriðjudagur, 11. mars 2014

Blekkingarprjón sem myndar rendur



Þá er að halda áfram að kynna ykkur blekkingarprjónið sem mér er reyndar tamara að kalla brelluprjón. En hvað um það. Í þessum  hluta ætla ég að sýna ykkur hvernig á að mynda rendur.

 

Láréttar rendurnar mynda skemmtilegan vinkil í prjónið. Munstrið kemur vel í ljós þegar rétt sjónarhorn er valið.

Ef horft er beint framan á prjónið lítur það svona út.


Rangan getur líka verið mjög skemmtileg, ekki síst þegar prjónaðir eru reglulegir fletir eins og í þessu munstri.

Ég hef prjónað þetta munstur úr sæmilega grófu bómullargarni á prjóna nr. 3,5-4. Þá fæ ég út stykki sem er hentug stærð til að nota sem pottalepp.

En svolítið um munstrið. Hver umferð í sýnir sem fyrr 1 garð. Fyrri umferð garðsins er alltaf prjónuð slétt en í seinni umferðinni er munstrið prjónað. Taktu eftir því að ef prjónað er slétt í annarri umferðinni eru sömu lykkjur prjónaðar sléttar í þeirri næstu. Hvítur liturinn í munstrinu sýnir hvar á að prjóna brugðið en litaða fleti skal alla prjóna slétta.
 
Verkefni 2
1. garður: Ljósari liturinn: Fitjðu upp 35 lykkjur og settu um leið prjónamerki með 5 lykkju millibili. Snúðuvið.

2. garður: Dekkri liturinn: Prjónaðu 5 brugðnar lykkjur, 5 sléttar, 5 brugðnar, 5 sléttar, 5 brugðnar, 5 sléttar, 5 brugðnar. Snúðu við.

3. garður: Ljósari liturinn: Prjónaðu 5 sléttar lykkjur, 5 brugðnar, 5 sléttar, 5 brugðnar, 5 sléttar, 5 brugðnar, 5 sléttar. Snúðu við.

4.-34.garður: Umferðir 2-3 eru endurteknar. Prjónaðu eftir munstrinu.